ble org wat psl mama ko pun nak tulis gak.

salam, ble en.nas tulis psl mak die, saya tbe2 pun nak tulis jgk. saya bukan jenis org yg ngadu kat mak saya. stp keadaan dan perkara yg berlaku semua dlm kelompok kwn saya n adik saya je. mmg saya nak sgt crita tp ble pk2 blk, dah 21thn pun nak ngadu semua benda kat mama sendri, mengada2.pdhl dr kecik xpenah pun kongsi ngn mama sume benda. syp je. kalau pergi pertandgn pun cm syp2 je. kdg2 sya nak jgk mngs kat dpn die spy die tahu saya tengah ssh. dlm ht ni kdg2 nak sgt crita, 'mama, akak suka kat seseorg, tp die diam je.' 'mama, ade kawan akak kan buat akak mcm sengal' 'mama, ade seorg muslimin ni, akak admire sgt kat die.' 'mama, ade kwn akak ni slalu pijak akak.' 'mama, sshnya study ni.' 'mama, akak dah x larat da, byk sgt paper.' 'mama,sshnya kos akak.' tp tu sume tgl impian je. sbb saya sendri xnak sshkan mak saya utk fikir psl saya. ckpla mak saya uruskan hal2 lain. cara saya nak tnjkkan yg saya syg die secara xlgsg, mcm ni la! nak mta peluk pun segan. cium apetah lagi. salam ngn cium pipi je. tu pun ble dah besar bru buat, dulu mse kecik2 jeles tgk org yg blh peluk mak die cium mak die sblm pegi sekolah, tp kte x brani buat sbb segan. kdg2fikir apelaa teruk sgt saya ni, mak sendri pun malu ke? tp itulah hakikatnya. hubungan kitorg pun cm dah baikla dr dulu. time2 sek dulu saya anak yg teruk jg, slalu sshkan mak saya, tu sbb slalu kne marah. tp lps pegi umrah, dan insiden yg die jatuh tandas tu stgh jam sblm naik flight tu tlh merubah segalanya.

sesungguhnya setiap perkara yg berlaku ada hikmah, dan inilah hikmahnya.

ble die pth tgn Allah je tau mcm mne perasaan saya menahan dri dr menangis dpn adik2. ble dlm flight bru la leh lps. tu pun sbb ddk seat yg jauh dr famili. ble mak dah x blh nak buat semua, semua tggjwbnya saya pegang, mgkn xsemua la tp kebykannya. rse sgt berat, tp tu la hakikatnya. di bumi Allah Madinah dan Mekah tu jgkla saya belajar semuanya. wlupun skjp berpijak di sana, tp byk hikmahnya. mulanya xnmpk tp ble dah blk msia. saya jaga die. mandikan die. seronok plak rse, bru dpt rse jdk anak yg berguna. org lain sume mandikan mak die ble mak die dah tua2, mak kte, kte dpt mandikan die awal2. cumel kowt! blh tgk sume! *ops jgn pk bukan2, tukan mak saya, so saya xksh. hehe. skang ni ble dia dah ok, stabil, dah pgg tggjwb die blk, dah ade rse xnak sshkan die lgi. ade la sket2 sshkan. tp hikmahnya dpt rse smpai skang. kesusahan yg kami alami mse bt umrah dulu. saya lagi rapat dgn mak saya. sbb tu xnak ngadu perkara2 yg rsenye spttnya remeh dlm hidup ni kat die. biar die uruskan benda yg lbh pntg. bru leh jd anak yang baik. smg mak saya sentiasa dikurniakan kesejahteraan. amin.